[Vers 1]
Ég hringdi ekki í gærkvöldi né daginn á undan
... ég læt mér það nægja að mæn'upp og hugsa
Um auðveldan dag sem var betri en nú
Hópar tvístrast en sá eini sem stóð eftir varst þú
Með nóg á minni könnu, yo ég bjalla í þig seinna
Önnum kafinn, kemst ekki, alltaf er það eitthvað
En gerist lífið betra en nákvæmlega þegar
Við tökum gott tjill, það heyrast hlátrasköll á meðan
.. en þau augnablik eru orðin alltof sjaldgæf
Lím hélt okkur saman en hvenær var það fjarlægt?
.. er það hluti af því að fullorðnast að sjá þig sjaldnar?
.. Lífið þeytist hjá, ég hugsum hve stutt árin staldra
Við... erum þó í blóma lífs
En blómin þarf að vökva ótt og títt
Það er það sama með vináttu, þarf ræktana eins og rós
Dytta að og hreins'ana, fær'ana undir sól
Standa upp og ger'eitthvað, skapa þessar minningar
... Líta til baka, hefja það allt til vegs og virðingar
... Ég veit ekki mikið en ég held samt að
Ef það er þú og það er ég er ég á réttum stað
[Chorus]
Ég þarf vináttuvita, sem að miðar á þig
Og eina styrka hönd því mín hristist öll til
Ber er hver að baki, hefði ég vitað það fyrr
Hefði vináttuvitinn bara miðað á þig
[Vers 2]
Þú ert vindur undir seglinu nú tekst ég á loft
En heldur mér á jörðinni ef ég stefni á hvolf
Ef þú siglir af stað yo þá stekk ég um borð
Því að... trygglyndi, veist ég þekki það orð
Fyrir þig tæki ég kúlu, og glóðurauga líka
Því ekkert myndi svíða meir að bróður sinn að svíkja
Sumir fljótir yrð' að flýja, Adidas
En við stóðum allan tímann, bak í bak
… Og þannig verður það um ókomna tíð
Sitjandi á tröppunum í snjókomu og hríð
Því ekkert breytir því, þó það gangi aðrir burt
Þá ganga sannir vinir inn, og hjálpa manni upp
En sumir sjá mann skína, vilja deyfa bjarmann
Manneskjur sem vilja sjá mann eyðilagðan
Ég meina þær sem gleðjast yfir þjáningu manns
En ég get lofað þér að þær mun' aldrei fá sínu fram
Því ég spyr mig er mér finnst ég vera visinn maður
Og öfund fær að krauma fyrir luktum dyrum
… Hvernig er hægt að vera misheppnaður...
… Ef þú átt fullt af vinum?
[Chorus]
Ég þarf vináttuvita, sem að miðar á þig
Og eina styrka hönd því mín hristist öll til
Ber er hver að baki, hefði ég vitað það fyrr
Hefði vináttuvitinn bara miðað á þig