Ludzie to jest ważna rzecz od stuleci siebie gryźć możemy, lecz chrońmy dzieci. Kim byś nie był – prawdzie tej wyjdź naprzeciw, siebie możesz kochać mniej kochaj dzieci. Damo w żłóbku z chęcią im przewiń becik, nie mrucz: kim ja byłabym kochaj dzieci. Literacie, bubli wór wrzuć do śmieci, nie wypisuj dzieciom bzdur szanuj dzieci! Dobry Tato, w szarych dni gęstej sieci nie pij, nie krzycz, nie bij ich kochaj dzieci. Mamo kiedy z oczu twych łezka leci, za swe krzywdy nie wiń ich kochaj dzieci. Ludzie to jest ważna rzecz od stuleci siebie gryźć możemy, lecz chrońmy dzieci. Niech nad każdym słowem tym Anioł buja, chrońmy dzieci w świecie złym ALLELUJA!