[Строфа 1] Не ме смирува ни Менделекс Целосно сум нечовек, секој рапер преспор е Микрофонот прегоре, ваква вештина реткост е Број на панчови рекорден, рокам непрестајно секој ден Стилот далеку од кревок е, твојот смешен е За вас дирекно бесење, ко на овер се тресете Како Mордор, не може да влезете Доста е од серење, рапот за тоа не е наменет Ја ладен како санта лед, ти копиљ без талент Во лудница викаат Арап пак збеснат е Не ви барам пет на пет, ако можеш дојди тет а тет Пак ќе бидеш реметен од умот преболен Нема играч резервен, за сите вас сум преголем залак Класик како Бетовен, гласен како револвер Гнасен како пес умрен, побезмилосен од Луцифер Биф сакате ли? Луди сте [Строфа 2] Боцкаш ко пеперутка а леташ како пингвин Не глуми New York City, далеку од урбан лик си Имаш чудни рими не е битно, битно да се сними Доста е од глумење стварно немате лимит Не ми треба алиби одам на ризик Сомнителни ко матен бизнис сите до еден сте пизди Од прв до последен по број реден ве здивив Осети ги моите рими, за миг ме снемува ко привид Сум лик див, free speak, тешко да ме смириш Знам како се викаш каде живееш сѐ како дишeш Ќе те пречекам во мракот, ќе се смеам ти ќе вриштиш Сето тоа придружено од језив бит сив Дојди, и самиот увери се види Ќе бидеш очевидец на вербални терористи После мене веќе нема вешти лирицисти Не правам да слушаш, правам да гледаш изопачени слики