[Vers 1]
Í gærnótt kom mér vart dúr á auga
ég vaknaði lurkum laminn, með undursamlega klúra drauma
því þegar setið er að sumbli, þá hitna kolin
Og girndin sem liggur inn í kviðarholi
Hún brýst úr svo ríkuleg, ítrekar að þrýsta sér
Upp að næsta líkama sem lætur manni líða vel
Í þau andartök er létt að vera til
Vellíðunarlögmálið, það eltast allir við
.. en mér bregður hvergi við
Að sjá kollega mína skarta sínum svefnherbergissvip
... ég sé þá ráfa milli tilboða
Ákveðnar hnátur skilja þá ávallt eftir vitstola
Þær hljóta að þrífast á ráðþrota piltum
Sem eru ó svo blindir á hvað þeir áorka litlu
Þeir súpa jú og snúast í eina súpu af hvötum
Og í versta falli kúra þeir í sjúkrabörum
Þeir fussa við... því að beygja eða bugta sig
... láta frekar fleygja sér í tugthúsið
Ég er einn af þeim, fruss í hafið
Hvorki munn við munn né hjartahnoð reynist upplífgandi
Meðaljón og hef að bjóða lítið meira en aðrir
Sem drekka bjór en verja þó lífi sínu í dansi
Fótatak þitt hrókeraði blóðflæði mitt
En samlagað það hljómar eins og hljóðfæraspil
f*gurt, en síðast þegar ég sameinaði krafta
Voru bara skuggar skildir eftir og ég varðveitti þá alla
Fastur í fjötrum tilfinninga, frelsið leikur úti við
Svo taktu hönd mína og leiddu mig út í tunglskinið
[Chorus]
Kaldur vökvi sem þú lætur í þig
Og ég finn þegar fljótið rennur
Þegar kafað er á hyldýpi næturlífsins
Má finna meira grjót en perlur