Lurrak irentsi ditu Eguneko azken izpiak, Gaueko belaino hotz tristeak. Gauaren usainean numen, lami eta jentilek Agurtzen dituzte eguzkiaren errainu hilak. Badoaz mendira herritik Andre , neska eta mutilak, Iluntasunaren argitan Izar euriz algarak. Beraien jainko Natura Lehenetan lehena Suaren inguruan Egi bihurtu dena. Arbasoen hitzak entzunez iraun, Lainoen azpitik eginez arraun,
Zakilak tente aluak ur, Beldurrak askatasun gose bihur, Aske izanez jainkoei agur, Zuen jainkoak hil behar du gaur. Belladona, mandragora, muskaria Arima bakarti ibiltaria, Hasi da lizunkeria. Akerbeltzaren begiradapean Atera dute eltzea Estramonioaren taupadak Gaitu eraman burujabetasun ertzera, Natura askatasuna, Edanez, igurtziz, maitatuz, Kristautasunaren heriotzera.